Hz. Hatice-i Kübrâ Validemizin Hayatından Hikmetli Dersler

Giriş: Bir Peygamber Hanımı, Bir Sadakat Abidesi

İslâm tarihinin en müstesna şahsiyetlerinden biri, hiç şüphesiz Hz. Hatice bint Huveylid (r.anha) validemizdir. O, Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ilk eşi, ilk vahyin heyecanını ve ağırlığını onunla paylaşan hayat arkadaşı, İslâm davetinin ilk yıllarındaki en büyük destekçilerinden ve yaygın kabule göre Resûlullah’a ilk iman eden kişidir.

Hz. Hatice’nin hayatı yalnızca tarihî bir biyografi değildir. Onun hayatında eşler arasındaki sadakat, güven, fedakârlık, malın Allah yolunda kullanılması, zor zamanda sevdiğinin yanında durmak, basiretli hareket etmek, tevekkül ve vefa gibi pek çok ders vardır.

Resûlullah (s.a.v.), Hz. Hatice validemizin vefatından yıllar sonra bile onu büyük bir sevgi ve vefa ile anmıştır.

Hz. Âişe (r.anha) şöyle anlatır:

“Peygamber’in hanımlarından hiçbirini Hatice’yi kıskandığım kadar kıskanmadım. Hâlbuki onu görmemiştim. Fakat Peygamber onu çokça anardı.”

(Buhârî, Menâkıbü’l-Ensâr; Müslim, Fezâilü’s-Sahâbe)

Bu vefa bile Hz. Hatice’nin Resûlullah’ın hayatındaki yerini anlamamız için yeterince büyük bir işarettir.

1. Hz. Hatice Validemiz Kimdir?

Hz. Hatice (r.anha), Mekke’nin itibarlı ailelerinden birine mensuptu. Babası Huveylid b. Esed idi. Kureyş içerisinde tanınan ve saygın bir aileye sahipti.

Hz. Hatice validemiz ticaretle ilgileniyor, ticaret kervanları vasıtasıyla mallarını farklı bölgelere gönderiyordu.

Kaynaklarda onun akıllı, itibarlı, güçlü şahsiyetli ve güzel ahlâklı bir kadın olduğu aktarılır.

Resûlullah (s.a.v.) henüz peygamberlikle vazifelendirilmeden önce Mekkeliler arasında dürüstlüğü ve güvenilirliğiyle tanınıyordu. Kendisine “el-Emîn”, yani güvenilir insan deniliyordu.

Hz. Hatice validemizin ticaret işleri vesilesiyle Hz. Muhammed’in (s.a.v.) dürüstlüğünü daha yakından tanıması, daha sonra gerçekleşecek olan mübarek evliliğin sebeplerinden biri oldu.

2. Hz. Hatice’nin Resûlullah ile Evliliği

Hz. Hatice validemiz ile Hz. Muhammed’in (s.a.v.) evliliği, İslâm tarihindeki en güzel aile örneklerinden biridir.

Bu evlilik peygamberlikten önce gerçekleşmiştir.

Siyer kaynaklarında evlilik sırasında Resûlullah’ın yaklaşık 25 yaşında olduğu yaygın olarak kabul edilir. Hz. Hatice validemizin yaşı konusunda ise farklı rivayetler vardır. Yaygın rivayet onun yaklaşık 40 yaşında olduğudur; bunun yanında daha genç olduğunu bildiren rivayetler de bulunmaktadır.

Burada asıl üzerinde durulması gereken yaş farkı değil, kurulan ailenin taşıdığı değerlerdir.

Bu evlilik;

• güven,

• sadakat,

• karşılıklı saygı,

• merhamet,

• fedakârlık

• ve manevi beraberlik

üzerine kurulmuştu.

Hikmetli Ders

Sağlam bir evliliğin temelinde yalnızca maddî imkânlar veya dış görünüş değil; güven, ahlâk, sadakat ve karşılıklı hürmet bulunmalıdır.

Hz. Hatice validemizin tercihinde Resûlullah’ın güvenilirliği ve güzel ahlâkı çok önemli bir yer tutmuştur.

Bugünün aile hayatı için de bundan büyük bir ders çıkarılabilir:

Eş seçiminde geçici özelliklerden önce kalıcı ahlâkî değerlere bakılmalıdır.

3. İlk Vahiy ve Hz. Hatice’nin Tarihî Duruşu

Hz. Hatice validemizin hayatındaki en dikkat çekici hadiselerden biri ilk vahiyden sonra yaşanmıştır.

Resûlullah (s.a.v.) Hira Mağarası’nda tefekkür ve ibadetle meşgulken Cebrâil (a.s.) geldi ve ilk vahiy başladı:

“Oku! Yaratan Rabbinin adıyla oku!”

(Alak, 96/1)

Resûlullah (s.a.v.) yaşadığı olağanüstü hadisenin heyecanı ve ağırlığı içerisinde evine döndü.

Hz. Hatice’ye:

“Beni örtünüz, beni örtünüz!”

buyurdu.

Hz. Hatice validemiz onu örttü ve sakinleşmesini bekledi.

Daha sonra Resûlullah (s.a.v.) yaşadıklarını anlattı.

İşte burada Hz. Hatice validemizin söylediği sözler, onun nasıl yüksek bir basirete sahip olduğunu göstermektedir.

4. “Allah Seni Asla Mahcup Etmez”

Hz. Hatice validemiz Resûlullah’a şöyle teselli verdi:

“Hayır! Allah’a yemin ederim ki Allah seni asla utandırmaz. Çünkü sen akrabalık bağlarını gözetirsin, doğru konuşursun, güçsüzlerin yükünü taşırsın, yoksula kazandırırsın, misafire ikram edersin ve hak yolunda başa gelen musibetlerde insanlara yardım edersin.”

(Buhârî, Bed’ü’l-Vahy)

Bu sözler Hz. Hatice’nin karakterini anlamamız açısından son derece önemlidir.

O, korkuya korkuyla karşılık vermedi.

Panik yapmadı.

Resûlullah’ı suçlamadı.

Yaşanan hadiseyi küçümsemedi.

Önce eşini teskin etti, sonra onun geçmiş hayatındaki güzel ahlâkına dikkat çekti.

Hikmetli Ders

Zor durumda bulunan bir insana yapılacak ilk yardım bazen nasihat etmek değil, ona güven vermektir.

Hz. Hatice adeta şöyle diyordu:

“Sen hayatını iyilik üzerine kurdun. Allah seni sahipsiz bırakmaz.”

Bu, tevekkül ile güzel ahlâk arasında kurulmuş son derece hikmetli bir bağdır.

5. Hz. Hatice’nin Resûlullah’ın Ahlâkını Tanıması

Hz. Hatice’nin ilk vahiy sonrasında saydığı özelliklere dikkat edildiğinde Resûlullah’ın peygamberlikten önceki hayatının da yüksek ahlâk üzerine kurulduğu görülür.

Hz. Hatice;

“Sen akrabalarını gözetirsin.”

diyordu.

Demek ki sıla-i rahim onun hayatının temel özelliklerinden biriydi.

“Güçsüzlerin yükünü taşırsın.”

diyordu.

Demek ki muhtaç insanların sıkıntılarıyla ilgileniyordu.

“Misafire ikram edersin.”

diyordu.

Demek ki cömertlik hayatının bir parçasıydı.

“Hak yolunda insanlara yardım edersin.”

diyordu.

Demek ki haksızlık karşısında ilgisiz kalmıyordu.

Hikmetli Ders

Hz. Hatice validemiz bize şunu öğretmektedir:

Bir insanın gerçek şahsiyeti, yalnızca söylediklerinden değil, yıllar boyunca sergilediği davranışlarından anlaşılır.

6. İlk İman Edenlerden Olması

İslâmî gelenekte Hz. Hatice validemiz, Resûlullah’a ilk iman eden kişi olarak kabul edilir.

Bu son derece önemlidir.

Çünkü o dönemde henüz;

Medine devleti yoktu.

Büyük Müslüman topluluklar yoktu.

İslâm orduları yoktu.

Zaferler yoktu.

Maddî güç yoktu.

Hz. Hatice, İslâm’ın dünyada güç kazandığı dönemde değil, daha yolun başlangıcında iman etmişti.

Hikmetli Ders

Hakikate bağlılığın değeri, onun güçlü olduğu zamanda değil, yalnız kaldığı zamanda belli olur.

Başarı ortaya çıktıktan sonra desteklemek kolaydır.

Fakat henüz kimsenin görmediği bir hakikate inanmak büyük basiret ister.

Hz. Hatice validemizin büyüklüğünün önemli yönlerinden biri budur.

7. Vahyin İlk Günlerinde Resûlullah’ın Yanında Durması

Peygamberliğin başlangıcı Resûlullah açısından son derece ağır bir vazifeyi beraberinde getiriyordu.

Kur’ân-ı Kerîm’de vahyin ağırlığına şöyle işaret edilir:

“Şüphesiz biz sana ağır bir söz vahyedeceğiz.”

(Müzzemmil, 73/5)

Hz. Hatice validemiz bu ağır vazifenin ilk yıllarında Resûlullah’ın en yakınındaki insanlardan biri oldu.

Onun evi Resûlullah için huzur bulduğu bir yuva idi.

Burada aile hayatına dair çok önemli bir ders bulunmaktadır.

Evlilik yalnızca aynı evde yaşamak değildir.

Gerçek eş;

sevincinde yanında bulunan,

korkusunda güven veren,

sıkıntısında destek olan,

ideallerine saygı gösteren,

başarısında sevinen,

zor zamanlarında terk etmeyen kişidir.

Hz. Hatice validemiz bunun en güzel örneklerinden biridir.

8. Varaka b. Nevfel’e Gidiş

Hz. Hatice validemiz yalnızca teselli etmekle kalmadı.

Resûlullah’ı akrabası olan Varaka b. Nevfel’e götürdü.

Varaka, geçmiş semavî kitaplar hakkında bilgisi bulunan yaşlı bir kimseydi.

Resûlullah yaşadıklarını anlatınca Varaka bunun daha önce Hz. Musa’ya gelen vahiy meleğiyle bağlantılı olduğunu ifade etti ve kavminin Resûlullah’a karşı çıkacağını haber verdi.

Bu olay Hz. Hatice validemizin çok önemli başka bir özelliğini gösterir:

O, duygu ile aklı beraber kullanıyordu.

Önce eşini teselli etti.

Sonra meseleyi bilen bir kişiye götürdü.

Hikmetli Ders

Bir problemle karşılaşıldığında:

dua etmek ile araştırmak, tevekkül etmek ile tedbir almak birbirinin alternatifi değildir.

İnsan hem Allah’a güvenmeli hem de meseleyi ehline danışmalıdır.

9. Hz. Hatice’nin Malıyla İslâm’a Hizmeti

Hz. Hatice validemiz maddî imkân sahibi bir insandı.

Ancak servetini hayatının nihai amacı hâline getirmedi.

İslâm’ın ilk yıllarında Resûlullah’a ve Müslümanlara büyük destek verdi.

Burada çok önemli bir İslâmî ölçü vardır:

Mal kötü değildir; mala esir olmak kötüdür.

Kur’ân şöyle buyurur:

“Allah’ın sana verdiği şeylerde âhiret yurdunu ara; dünyadan da nasibini unutma.”

(Kasas, 28/77)

Hz. Hatice validemizin hayatında servetin hizmet aracına dönüştüğünü görürüz.

Hikmetli Ders

İnsanın gerçek zenginliği;

“Ne kadar malım var?”

sorusundan çok,

“Allah’ın bana verdiği imkânlarla ne kadar hayır yapabiliyorum?”

sorusuyla ölçülmelidir.

10. Servetin İmtihan Olduğunu Bilmek

Servet iki farklı insan meydana getirebilir.

Birincisi:

Mal arttıkça dünyaya bağlanan insan.

İkincisi:

Mal arttıkça daha fazla hayır yapan insan.

Hz. Hatice validemiz ikinci gruba güzel bir örnektir.

Onun hayatı bize şunu öğretmektedir:

Nimetin şükrü, nimeti Allah’ın razı olacağı yerde kullanmaktır.

Para,

ilim,

makam,

zaman,

sağlık,

yetenek

ve imkânların tamamı insan için birer emanettir.

11. Mekke’de Baskıların Başlaması

İslâm daveti açıktan yapılmaya başlayınca müşriklerin baskıları arttı.

Resûlullah hakaretlere uğradı.

Müslümanlara eziyet edildi.

Bazı sahâbîler Habeşistan’a hicret etmek zorunda kaldılar.

Fakat Hz. Hatice validemiz bütün bu zorlu süreç boyunca Resûlullah’ın yanında kaldı.

Bu, sadakatin en büyük imtihanlarından biridir.

Çünkü insanın yanında iyi gününde çok kişi bulunabilir.

Asıl dostluk kötü günde belli olur.

Hikmetli Ders

Vefa, rahat zamanda verilen sözün sıkıntı zamanında da korunmasıdır.

Hz. Hatice validemizin hayatı vefanın canlı bir örneğidir.

12. Boykot Yıllarında Fedakârlık

Mekke müşrikleri bir dönem Hz. Peygamber’i koruyan Haşimoğulları ve Müslümanlar üzerinde ağır bir sosyal ve ekonomik boykot uyguladılar.

Bu dönem İslâm tarihindeki en sıkıntılı dönemlerden biridir.

Hz. Hatice validemiz de bütün imkânlarına ve toplumdaki konumuna rağmen Resûlullah’ın yanında bu sıkıntıları paylaştı.

Hikmetli Ders

Sevgi, yalnızca güzel söz söylemek değildir; sevdiğinin yüküne ortak olmaktır.

Hz. Hatice’nin sevgisi sözde kalmamıştı.

Maddî imkânıyla,

duygusal desteğiyle,

sabrıyla,

sadakatiyle

ve fedakârlığıyla Resûlullah’ın yanında olmuştu.

13. Bir Ailenin Manevî Gücü

Hz. Hatice validemizin hayatından ailelere çıkarılabilecek en büyük derslerden biri şudur:

Ev, insanın dış dünyanın sıkıntılarından sonra huzur bulduğu yer olmalıdır.

Resûlullah ilk vahyin ardından nereye gitti?

Evine.

Kimin yanına gitti?

Hz. Hatice’nin yanına.

Bu hadise bize aile kurumunun ne kadar büyük bir nimet olduğunu göstermektedir.

Eşler birbirleri için;

sığınak,

teselli,

dua,

güven,

merhamet

ve destek kaynağı olmalıdır.

Kur’ân-ı Kerîm’in eşler hakkında kullandığı şu ifade son derece anlamlıdır:

“Kendileriyle huzur bulasınız diye sizin için kendi türünüzden eşler yaratması ve aranızda sevgi ve merhamet meydana getirmesi de O’nun ayetlerindendir.”

(Rûm, 30/21)

Hz. Muhammed (s.a.v.) ile Hz. Hatice’nin evliliğinde bu huzur, sevgi ve merhametin güzel örneklerinden birini görürüz.

14. Hz. Hatice’nin Annelik Yönü

Hz. Hatice validemiz aynı zamanda Resûlullah’ın çocuklarının annesidir.

Kaynaklarda Resûlullah’ın Hz. Hatice’den;

Kāsım,

Zeyneb,

Rukıyye,

Ümmü Külsûm,

Fâtıma

ve Abdullah isimli çocuklarının dünyaya geldiği bildirilir.

İbrahim ise daha sonra Medine’de Mâriye’den dünyaya gelmiştir.

Hz. Hatice böylece yalnızca büyük bir davanın destekçisi değil, aynı zamanda bir anne ve aile ferdiydi.

Bu yönüyle onun hayatında;

aile, annelik, eşlik ve toplumsal sorumluluğun birlikte yürütülebileceğini görüyoruz.

15. Cebrâil’den Hz. Hatice’ye Selâm

Hz. Hatice validemizin faziletini gösteren en büyük rivayetlerden biri Cebrâil’in ona selâm bildirmesidir.

Bir gün Cebrâil (a.s.) Resûlullah’a gelerek Hz. Hatice hakkında şöyle buyurmuştur:

“Hatice geldiğinde ona Rabbinden ve benden selâm söyle. Onu cennette gürültünün ve yorgunluğun bulunmadığı bir evle müjdele.”

(Buhârî; Müslim)

Düşünelim:

Bir kul…

Rabbinden selâmla müjdeleniyor.

Cebrâil ona selâm gönderiyor.

Cennetle müjdeleniyor.

Bu, Hz. Hatice validemizin Allah katındaki yüksek değerini gösteren çok büyük bir müjdedir.

16. Neden “Gürültünün ve Yorgunluğun Olmadığı Bir Ev”?

Âlimler bu hadisin hikmetleri üzerinde durmuşlardır.

Hz. Hatice validemiz dünya hayatında Resûlullah’a huzurlu bir yuva sağlamıştı.

Onu incitmemiş, bilakis rahatlatmıştı.

Peygamberlik vazifesinin ağır günlerinde onun yükünü hafifletmişti.

Buna karşılık kendisine cennette;

gürültüsüz, sıkıntısız ve yorucu olmayan bir ev

müjdelenmiştir.

Burada insanı düşündüren güzel bir mana vardır:

Dünyada başkasının huzuruna vesile olan kişi, Allah’ın rahmetiyle ebedî huzura erişebilir.

17. Resûlullah’ın Hz. Hatice’ye Vefası

Hz. Hatice validemiz vefat ettikten sonra bile Resûlullah onu unutmadı.

Hz. Âişe validemizin rivayetlerine göre Resûlullah bazen koyun kestiğinde Hz. Hatice’nin dostlarına da gönderirdi.

Bu son derece ince bir vefa örneğidir.

Resûlullah yalnız Hz. Hatice’yi değil, onun sevdiği insanları da gözetiyordu.

Hikmetli Ders

Gerçek vefa;

bir insan hayattayken onu sevmekle sınırlı değildir.

Öldükten sonra da;

hayırla anmak,

dua etmek,

dostlarını gözetmek,

güzel hatıralarını yaşatmak

ve iyiliklerini unutmamaktır.

18. “O Bana Herkes İnkâr Ederken İman Etti”

Hz. Hatice’nin Resûlullah’ın hayatındaki yerini anlatan rivayetlerde, onun insanların inkâr ettiği bir zamanda tasdik ettiği, insanların mahrum bıraktığı zamanda malıyla destek olduğu vurgulanır.

Bu mana Hz. Hatice’nin neden unutulmadığını açıklar.

Çünkü bazı insanlar hayatımıza rahat zamanlarda girer.

Bazıları ise en zor zamanımızda yanımızda bulunur.

İnsan çoğu zaman ikinci gruptakileri unutmaz.

Hz. Hatice validemiz İslâm’ın en zor başlangıç yıllarında Resûlullah’ın yanında bulunmuştur.

19. Hz. Hatice’nin Vefatı ve Hüzün Yılı

Hz. Hatice validemiz hicretten yaklaşık üç yıl önce Mekke’de vefat etti.

Aynı dönemde Resûlullah’ın önemli koruyucularından amcası Ebû Tâlib de vefat etti.

Bu sebeple bu dönem siyer kaynaklarında genellikle:

“Âmü’l-Hüzn — Hüzün Yılı”

olarak anılmıştır.

Resûlullah bir taraftan kendisini dışarıdan koruyan amcasını, diğer taraftan evinin içinde kendisine büyük destek veren sevgili eşini kaybetmişti.

Hz. Hatice’nin vefatı böylece yalnızca bir eşin ölümü değil, Resûlullah’ın hayatındaki büyük bir desteğin kaybıydı.

20. Hz. Hatice Validemizin Hayatından 15 Büyük Ders

Hz. Hatice validemizin hayatını bugünün insanına taşıdığımızda şu temel derslerle karşılaşırız:

1. Eş seçiminde ahlâka önem ver

Maddî durum değişebilir.

Güzellik zamanla değişebilir.

Makam sona erebilir.

Fakat güzel ahlâk aileyi ayakta tutan temel değerlerden biridir.

2. Eşinin zor gününde yanında ol

İyi günlerde herkes destek olabilir.

Sadakat zor zamanda belli olur.

3. Korkuyu büyütmek yerine güven ver

Hz. Hatice ilk vahiy sonrasında Resûlullah’ın korkusunu artırmadı.

Onu sakinleştirdi.

4. İnsanların güzel yönlerini hatırlat

“Allah seni mahcup etmez; çünkü sen…”

diyerek Resûlullah’ın güzel ahlâkını tek tek hatırlattı.

5. Problemi ehline danış

Varaka b. Nevfel’e gidilmesi bize istişarenin önemini öğretir.

6. Malı amaç değil araç kabul et

Servet insanın efendisi değil, hayırlı işlerde kullanacağı hizmetçisi olmalıdır.

7. Hakikati yalnız kaldığında da savun

Hz. Hatice İslâm henüz güç kazanmamışken iman etti.

8. Aileni huzur yuvası hâline getir

Ev kavga ve korkunun değil, güven ve merhametin merkezi olmalıdır.

9. Sevdiğinin yükünü paylaş

Gerçek sevgi fedakârlık gerektirir.

10. Zenginlik şükür gerektirir

Malın şükrü, ihtiyaç sahiplerini ve hayırlı hizmetleri unutmamaktır.

11. Zorlukta karakterini koru

Boykot ve baskılar Hz. Hatice’nin sadakatini değiştirmedi.

12. Vefalı ol

Resûlullah yıllar sonra bile Hz. Hatice’yi hayırla anmıştır.

13. Dostların iyiliğini unutma

Vefa yalnız kişiye değil, onun sevdiklerine karşı da devam edebilir.

14. Dünya sıkıntısının ebedî olmadığını bil

Hz. Hatice dünyada sıkıntı çekti fakat cennetle müjdelendi.

15. Allah için yapılan hiçbir fedakârlığın kaybolmadığını bil

İnsan unutabilir.

Tarih unutabilir.

Fakat Allah hiçbir hayrı zayi etmez.

21. Günümüz Evliliklerine Hz. Hatice’den Dersler

Bugün ailelerin karşılaştığı problemlerin bir kısmında iletişimsizlik, güvensizlik, bencillik ve tahammülsüzlük önemli rol oynamaktadır.

Hz. Hatice validemizin hayatından hareketle eşlerin birbirlerine şu soruları sormaları faydalı olabilir:

Eşim korktuğunda ona güven verebiliyor muyum?

Başarısında gerçekten sevinebiliyor muyum?

Sıkıntısını kendi sıkıntım gibi görebiliyor muyum?

Maddî imkânlarımı ailemin ve hayrın hizmetinde kullanabiliyor muyum?

Eşimin güzel özelliklerini ona hatırlatıyor muyum?

Problemleri büyütmek yerine çözüm arıyor muyum?

Zor zamanlarda sadakatimi koruyor muyum?

Bu sorular Hz. Hatice validemizin hayatını yalnızca okumaktan çıkarıp günlük hayatımıza taşımamıza yardımcı olabilir.

22. Risale-i Nur Perspektifinden Hz. Hatice’nin Fedakârlığı

Risale-i Nur’da iman hizmetinde sadakat, ihlâs, uhuvvet, tesanüd ve fedakârlık üzerinde önemle durulur.

Hz. Hatice validemizin hayatına bu kavramlar açısından baktığımızda çok güzel bir tablo ortaya çıkar.

O;

şahsî menfaatini hakikatin önüne geçirmedi.

Malını hak yolunda kullandı.

Sıkıntı karşısında geri çekilmedi.

Resûlullah’a sadakat gösterdi.

İmanını dünyevî şartlara bağlamadı.

Bu yönüyle onun hayatı, ihlâslı hizmetin yalnız sözle değil, fedakârlıkla ortaya çıktığını gösteren büyük bir örnektir.

Risale-i Nur’un sıkça nazara verdiği dünya hayatının faniliği açısından da Hz. Hatice’nin tercihi son derece anlamlıdır.

O, fâni serveti bâki bir kazanca vesile yaptı.

Dünyevî imkânını uhrevî sermayeye çevirdi.

Bu açıdan onun hayatı bize şu tefekkür kapısını açar:

İnsan dünyada kendisine verilen geçici nimetleri ebedî hayata sermaye yapabilir.

23. Hz. Hatice’nin Hayatında Tevekkül ve Sebeplere Başvurma Dengesi

Hz. Hatice validemizin ilk vahiy karşısındaki tavrı tevekkülün yanlış anlaşılmaması açısından da çok öğreticidir.

O önce Allah’a güveni ifade etti:

“Allah seni asla mahcup etmez.”

Ardından fiilî bir adım attı ve meseleyi Varaka b. Nevfel’e danıştı.

Demek ki tevekkül;

hiçbir şey yapmadan beklemek değildir.

İslâmî anlayışta insan;

sebeplere başvurur,

araştırır,

istişare eder,

tedbirini alır,

sonucu ise Allah’a bırakır.

Hz. Hatice validemizin tavrında bu dengeyi görmek mümkündür.

24. Hz. Hatice’nin Hayatının Özeti: İman, Sadakat ve Fedakârlık

Hz. Hatice validemizin hayatını üç kelimeyle özetlemek gerekirse bunlar şöyle olabilir:

İman

Hakikat karşısında tereddüt etmeden Resûlullah’ı tasdik etti.

Sadakat

Zor günlerde Resûlullah’ı yalnız bırakmadı.

Fedakârlık

Maddî ve manevî imkânlarını İslâm’ın ilk yıllarında hak yolunda kullandı.

Bu üç özellik birleştiğinde ortaya büyük bir şahsiyet çıkmaktadır.

Sonuç: Bir Ömürlük Vefa Dersi

Hz. Hatice-i Kübrâ (r.anha) validemizin hayatı üzerinden asırlar geçmesine rağmen Müslümanlara yol göstermeye devam etmektedir.

O bize;

imanın cesaret istediğini,

sevginin fedakârlık gerektirdiğini,

evliliğin güven üzerine kurulması gerektiğini,

servetin hayra dönüştürülebileceğini,

zor zamanda insanın yanında bulunmanın büyük bir vefa olduğunu,

tevekkülün tedbire engel olmadığını

ve

Allah için yapılan hiçbir iyiliğin karşılıksız kalmayacağını

öğretmektedir.

İlk vahyin ardından korku ve heyecan içerisinde evine dönen Resûlullah’a söylediği söz, onun hayatının da özeti gibidir:

“Allah’a yemin olsun ki Allah seni asla mahcup etmez.”

Çünkü Hz. Hatice, Resûlullah’ın ahlâkını biliyordu.

Ve kendisi de hayatını aynı iman, sadakat, merhamet ve fedakârlık çizgisinde yaşamaya gayret etmişti.

Dünya serveti sona erdi.

Mekke’deki sıkıntılar geçti.

Boykot bitti.

O günlerin zorlukları tarihte kaldı.

Fakat Hz. Hatice’nin sadakati unutulmadı.

Öyle bir sadakat gösterdi ki Resûlullah yıllar sonra bile onu sevgiyle andı.

Öyle bir hayat yaşadı ki Cebrâil ona selâm getirdi.

Öyle bir fedakârlık gösterdi ki kendisine cennette huzurlu bir ev müjdelendi.

Bu sebeple Hz. Hatice validemizin hayatından alınabilecek en büyük derslerden biri belki de şudur:

İnsan fâni ömrünü iman, sadakat, vefa ve fedakârlıkla yaşarsa, kısa bir dünya hayatını ebedî bir kazancın vesilesi hâline getirebilir.

Dua

Allah Teâlâ Hz. Hatice-i Kübrâ validemizden razı olsun.

Bizlere onun imanından iman, sadakatinden sadakat, fedakârlığından fedakârlık, vefasından vefa ve güzel ahlâkından nasip ihsan eylesin.

Ailelerimizi sevgi, merhamet, güven ve iman yuvası hâline getirsin.

Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ve onun mübarek ailesinin şefaatlerine bizleri nail eylesin.

Âmin.